Elçin Kara | Köşe Yazısı
Ankara’da bazen en önemli gelişmeler açıklanan kararlarda değil, henüz alınmamış kararların yarattığı sessizlikte saklıdır.
Siyasette hiçbir koltuk, üzerinde oturan kişinin tapulu malı değildir. Hele ki o koltuğun gerçek sahibinin kim olduğunu unutanlar için zaman, her zaman aynı hızda ilerlemez.
Birileri kendilerine verilen yetkiyi kişisel güçleri zannedebilir. Kendi hırslarını devletin iradesiyle, kendi hesaplarını ülkenin geleceğiyle karıştırabilir.
Hatta bir süreliğine her kapının kendilerine açılacağını, her sözlerinin emir kabul edileceğini düşünebilirler.
İşte en büyük yanılgı da burada başlar.
Çünkü devlet bazen görmezden geliyormuş gibi yapar. Siyaset bazen susar. Bir lider bazen herkesten önce gördüğü bir yanlışı, herkesten sonra düzeltmeyi tercih eder.
Bu sessizlik, sonsuz bir güven anlamına gelmez.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın uzun siyasi hayatına bakıldığında bir gerçek görülür: Dün vazgeçilmez sanılan pek çok isim, bugün siyasetin dipnotlarında bile zor hatırlanıyor.
Kimler geldi, kimler geçti…
Bir dönem kendisini devletin üzerinde görenlerin, gün gelip devletin kapısında beklediği de oldu.
Asıl mesele, bir ismin ne kadar güçlü olduğu değil, o gücün kime ve neye mal olduğudur.
Çünkü bazen bir kişinin kişisel hırsı, kendisini o makama getiren iradeyi dahi zor durumda bırakabilir. Kimi zaman kontrolsüz çıkışlar, kimi zaman ölçüsüz özgüven, kimi zaman da sınır tanımayan bir güç anlayışı…
Ve bütün bunlar bir yerde birikir.
Siyasetin görünmeyen defterleri vardır. Her şey o deftere yazılır. Her yanlışın hesabı hemen sorulmaz. Bazen yalnızca zamanı beklenir.
Bugünlerde sorulması gereken soru belki de şudur:
Birileri gerçekten bu kadar güçlü mü, yoksa kendilerine tanınan sürenin hâlâ devam ettiğini mi sanıyor?
Unutulmamalı ki siyasette birini yükselten irade, gerektiğinde o yükselişe son verebilecek iradedir.
Ve Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın siyasi tecrübesini küçümseyenlerin en büyük yanılgısı, kendilerine duyulan güveni sınırsız bir dokunulmazlık zannetmeleri olabilir.
Bir gün, kimsenin beklemediği bir anda, hiç de küçük olmayan bir karar alınırsa şaşırmamak gerekir.
Çünkü bazen büyük görünen meselelerin arkasında aslında çok küçük hesaplar vardır.
Büyük sanılan insanlar da bazen sanıldıkları kadar büyük değildir.
Hatta bazıları çok büyüdüğünü düşünürken, aslında ne kadar küçük kaldığının farkında bile değildir.
Ve siyasette en tehlikeli an, insanın kendi gerçek ölçüsünü unuttuğu andır.
Son söz mü?
Bazı ipler kopmaz. Sadece zamanı geldiğinde, onları tutan el bırakır.
O gün geldiğinde kimin gerçekten büyük, kimin yalnızca büyük gösterildiği anlaşılır.
Yazar: Elçin Kara
